Madrasah Ihsaniah Wakaf Paduka Seri Sultan Idris Murshidul'Adzam Shah

Paduka Seri Sultan Idris Murshidul'Adzam Shah Ibni Almarhum Raja Bendahara Alang Iskandar

Madrasah Ihsaniah yang terdapat di Teluk Intan, Perak telah ditubuhkan dengan hasil wakaf yang menawarkan pengajian dalam bahasa Arab dan jua bahasa Melayu serta turut menerima pelajar dari luar daripada Negeri Perak. Iklan promosi madrasah Ihsaniah ini telah mendapat reaksi daripada pembaca al-Imam yang turut berminat untuk mendapatkan pendidikan di madrasah tersebut [Al-Imam, bil. 4, jil. 2,8 Oktober 1907, hlm. 135].

Madrasah Ihsaniah yang terdapat di Teluk Intan

Wakaf yang diperolehi dalam menubuhkan madrasah ini sebahagian besarnya diperolehi daripada Paduka Seri Sultan Idris Murshidul'Adzam Shah Ibni Almarhum Raja Bendahara Alang Iskandar sendiri. Ini adalah kerna baginda merupakan seorang Raja, Yang Dipertuan yang mengambil berat mengenai aspek pendidikan dan pembangunan Negeri. Baginda jua berperanan di dalam penubuhan kebanyakan madrasah dan jua surau di negeri Perak. Untuk menjamin perjalanan surau dan madrasah di Negeri Perak, Paduka Seri Sultan Idris Murshidul'Adzam Shah Ibni Almarhum Raja Bendahara Alang Iskandar telah menyediakan Dana Khas untuk perbelanjaan institusi tersebut.

DYMM Pemangku Raja Perak Diisytiharkan sebagai Paduka Seri Sultan Perak ke-35,

Merafak Sembah Setinggi-tinggi Tahniah kepada D.Y.M.M Pemangku Raja Perak - Raja Dr. Nazrin Shah di atas Perlantikan Sebagai Sultan, Yang Dipertuan dan Pemerintah Negeri Perak Darul Ridzuan serta Jajahan Takluknya yang Ke 35. Membawa kepada gelaran Sultan Dr. Nazrin Muizzuddin Shah Ibni Almarhum Sultan Azlan Muhibbuddin Shah Al Maghfullah.

Pengumuman perlantikkan telah dibuat oleh Orang Kaya-Kaya Seri Maharaja, Tan Sri Jen (B) Mohd Zahidi Zainuddin sekitar jam 3.15 petang di Balai Rongseri Istana Iskandariah. Kuala Kangsar hari ini.

Dalam lafaz sumpah, Sultan Dr. Nazrin Muizzuddin Shah Bertitah.
"Bismillahirrahmanirrahim...
Adalah kita, Raja Nazrin Shah Ibni Almarhum Sultan Azlan Shah bersumpah dengan Wallahi Wabillahi Watallahi bahawa kita mengaku memerintah Negeri Perak Darul Ridzuan dan sekalian jajahan takluknya menurut perlembagaan negeri Perak dengan adil mengikut hukum Allah."

Kemudian baginda meletakkan tangan kanan atas keranda jenazah Almarhum Sultan Azlan Shah sebagai tanda terima pelantikkan sebagai Sultan Perak.

Laungan Daulat Tuanku dilaungkan sebanyak 3 kali dan diakhiri denga bacaan doa selamat oleh Mufti Negeri - Tan Sri Harussani Zakaria.

Penglibatan Wangsa Diraja Dalam Pasukan Sukarelawan (Home Guard)

Raja-Raja Melayu Negeri Melayu Bersekutu 

Menyingkap tadbir sejarah Pasukan Sukarelawan didalam negara khususnya Home Guard (Pengawal Kampung) dan penglibatan Raja-Raja Melayu dan Putera-Putera Raja khususnya didalam Negeri-Negeri Melayu Bersekutu didalam Pasukan Sukarelawan amnya.Sebagaimana Negeri-Negeri Melayu Bersekutu yang merupakan Negeri dibawah naungan Ke’rajaan British dan titik tolak serta batu asas kepada pembentukkan Negara Malaysia yang bermula dari Pembentukkan Negeri-Negeri Melayu Bersekutu kemudian Persekutuan Tanah Melayu kemudian Malaysia.

Huraian mauduk ini akan memberikan gambaran didalam sentuhan Raja-Raja Melayu dan Putera-Putera Raja dalam memberi nafas dan pengisian didalam membentuk perwatakan dan kesungguhan didalam mengangkat Pasukan Sukarelawan didalam penyertaan mereka bagi menarik minat anak watan. Penyertaan Putera-Putera Raja didalam memberi nafas dan pengisian maka tidak terkecuali terdapat jua yang telah gugur sebagai seorang perajurit dan pejuang bersama-sama anggotanya yang lain  demi Pasukan dan tanah air. Contoh yang boleh dilihat adalah Y.M. Raja Kapten Aman Shah bin Raja Kechil Sulung Harun Al Rashid Al-Haj Ibni Almarhum Sultan Sir Idris Murshid al-Azzam Shah Rahmatullah yang merupakan seorang Pegawai Daerah kemudian memakai pakaian seragam sebagai seorang Angkatan Sukarelawan Tentera untuk berbakti kepada Negara semasa penjajahan jepun di Tanah Melayu.

Undang-undang Darurat yang diisytiharkan oleh kerajaan pada 16 Jun 1948 telah membawa kerajaan mengambil pelbagai tindakan dalam usaha membanteras habis-habisan akan ancaman yang telah dicetuskan oleh pengganas komunis.[1] Ordinan Undang-Undang Darurat 1948 melalui peruntukan Undang-Undang Darurat No.10, 1948, bidang kuasa pasukan Home Guard telah digariskan secara umum oleh kerajaan di bawah bidang kuasa Pesuruhjaya Tinggi British.

Dengan kuasa dan perakuan Pesuruhjaya Tinggi British melalui Seksyen 4 Ordinan Peraturan-Peraturan Darurat 1948, Pesuruhjaya Tinggi telah mengeluarkan arahan Darurat (Home Guard) (Pindaan) Peraturan-Peraturan 1952 dengan pindaan;

a)       Terhadap pentakrifan “competent authority”[2]

b)       Pengertian terhadap konsep kawasan Home Guard yang merujuk kepada

Inspektor General membawa maksud Inspector General Home Guard”[3]

Sejarah kewujudan Angkatan Sukarelawan telah bermula semenjak 1902 lagi apabila Kerajaan Inggeris menubuhkan Pasukan Sukarela di Negeri-negeri Melayu Bersekutu yang dipanggil Federated Malay States Volunteer Force (FMSVF), Pasukan Sukarela di Negeri Melayu Tidak Bersekutu pula dipanggil Unfederated Malay States Volunteer Force (UNFMSVF) dan di Negeri-Negeri Selat pula ialah The Straits Settlement Volunteer Force (SSVF)[4]. Angkatan Sukarelawan telah memainkan peranan yang begitu penting terutamanya semasa dalam Peperangan Dunia Kedua, Darurat 1948-1960 dan konfrontasi.

Tindakan yang dibuat oleh pihak kerajaan adalah dengan menubuhkan pasukan pengawal kampung atau Home Guard di kampung-kampung dan juga Kampung Baru. Tujuannya adalah bagi memastikan kawalan keselamatan di kawasan terbabit dapat dikawal rapi oleh penduduk tempatan sendiri dengan kerjasama pasukan keselamatan yang lain. Namun sebelum Penubuhan Pasukan Home Guard, telah wujud sebelum itu pasukan-pasukan lain yang seumpamanya di Persekutuan Tanah Melayu ketika itu. Selain polis dan tentera (termasuk pasukan dari negara Komanwel), terdapat juga pasukan Special Constabulary (SC), Police Jungle Squad, Police Field Force (PFF) dan Auxiliary Police (AP).

Pasukan Home Guard merupakan sebuah unit keselamatan yang dibentuk berasaskan penyertaan secara sukarela, namun dari segi pengurusan pengendalian latihan dalam pasukan sukarelawan ini amat sistematik. Ini kerana, sejurus pengisytiharan darurat dibuat, faktor desakan dan tekanan daripada pengganas komunis yang bermaharalela di tanah air memaksa pihak British menyelaraskan secara teratur pasukan Home Guard sebagai sebuah organisasi yang penting pada waktu itu. Justeru, pasukan Home Guard menjadi nadi penting kepada pasukan bersenjata utama lain kerana mereka meringankan beban pasukan bersenjata khususnya di kawasan-kawasan kampung.

Undang-undang Darurat yang diisytiharkan telah membawa Lieutenant General Sir Rawdon Briggs dilantik sebagai Pengarah Operasi di Persekutuan Tanah Melayu pada April 1950 bagi membantu pihak kerajaan menghadapi ancaman komunis. "Salah satu langkah yang diambil olehnya dalam memerangi ancaman komunis adalah meneruskan rancangan penempatan semula yang telah dilakukan oleh Sir Henry Gurney.[5] Usaha penubuhan pasukan Home Guard telah digerakkan bermula September 1950.[6]

Ketua Home Guard Persekutuan (Inspector General of Home Guard) merupakan peneraju dalam pasukan Home Guard seluruh Persekutuan Tanah Melayu.[7] Merangkap Ketua Pengarah Operasi dalam pasukan  Home Guard yang menerima arahan dari Setiausaha Pertahanan. Selain itu, bertanggungjawab jua dalam menguruskan keperluan-keperluan utama pasukan ini berhubung peralatan senjata dan lain-lain peralatan yang diuruskan bersama pihak SWEC.[8] Ketua Home Guard Persekutuan tidak terlibat secara langsung dalam soal perjalanan sesebuah operasi tetapi bertanggungjawab sepenuhnya untuk menguruskan pentadbiran pengurusan dan juga tahap kecekapan serta disiplin pasukan secara langsung.

Seorang Putera Raja yang terlibat secara langsung didalam pentadbiran Home Guard sewaktu zaman darurat adalah Almarhum Duli Yang Maha Mulia Tuanku Munawir Ibni Almarhum Tuanku Abdul Rahman, Yang Dipertuan Besar Negeri Sembilan yang memerintah Negeri Sembilan Darul Khusus sekitar 1960 – 1967. Almarhum telah mengalas tanggungjawab sebagai District Home Guard Officer sekitar tahun 1952-1957 di beberapa daerah dalam Negeri Sembilan antaranya Kuala Pilah dan Tampin. District Home Guard Officer adalah suatu jawatan didalam pasukan Home Guard. Rujuk rajah dibawah.

Jawatan	Pangkat
State Home Guard Officer	Lt. Col (Home Guard)
Deputy atau Timbalan	Major (Home Guard)
District Officer atau Pegawai Daerah	Major (Home Guard)
District Home Guard Officer	Major atau Kapten (Home Guard)
C.O Battalion	Leftenan/Lieut (Home Guard)
Adjutant (pegawai Tentera)	W.O. I dan II
Inspektor Home Guard	W.O. I dan II
Company Comander	Sarjan
Pengajar Tetap	Sarjan
Komander Platun	Kopral
Komander Bahagian/Sekseyen	Lans. Kopral

Jadual 2: Hierarki perjawatan pasukan Home Guard.

(Sumber: U/1 Home Guard Regulations and Instructions, “Home Guard Ranks”, hlm. 64 [SULIT])

Susunan kedudukan pangkat pasukan Home Guard yang ditunjukkan dalam jadual di atas menjelaskan peranan yang telah dilaksanakan oleh Almarhum Duli Yang Maha Mulia Tuanku Munawir Ibni Almarhum Tuanku Abdul Rahman semasa bergelar Tunku Laksamana Negeri Sembilan. Seandainya diteliti lipatan sejarah penjawatan Pengawai Daerah dan Penghulu, ianya adalah jawatan yang sering disandang oleh golongan bangsawan dan secara tidak langsung memperlihatkan sentuhan golongan ini kepada pasukan Home Guard. Demikian jua Almarhum Paduka Sri Sultan Saleh’uddin Abdul Aziz Shah Al Haj ibni Almarhum Sultan Sir Hisham’uddin Alam Shah Al Haj yang menjawat tanggungjawab sebagai C.O Battalion Kampong Home Guard, Ipoh 1949-1953.[9]

Bidang kuasanya yang telah ditetapkan dalam Undang-Undang Home Guard. Jika dilihat dari segi Arahan Organisasi Home Guard (Home Guard Command Organisation) secara umumnya struktur organisasi pasukan Home Guard negeri atau di negeri-negeri atau Negeri-Negeri Selat diketuai oleh Ketua Home Guard Negeri. Beliau dibantu oleh seorang Timbalan Ketua Home Guard Negeri, yang akan dibantu oleh sorang Penolong SHGO (State Home Guard Officer). Pada peringkat seterusnya pula, Pegawai Daerah atau DO akan mengetuai pasukan Home Guard di setiap daerah dibawahnya. Jawatan ini dibantu oleh Pegawai Home Guard Daerah atau DHGO (District Home Guard Officer) dan juga Pegawai Home Guard  berpangkat Inspektor. Kemudiannya, selepas DHGO (District Home Guard Officer), pasukan Home Guard akan diterajui oleh pegawai-pegawai Komander Batalion yang dilantik mengikut keperluan. Manakala pada peringkat bawahan pula, terdapat jawatan-jawatan seperti PSI, Coy Comander, PI Comander sehinggalah kepada jawatan Komander Seksyen yang akan mengetuai anggota-anggota Home Guard peringkat paling bawah.[10]

Manakala di peringkat daerah pula, Pegawai Daerah (District Officer) akan mengetuai keseluruhan anggota pasukan Home Guard yang ada dalam daerah pentadbirannya. Pegawai Daerah bertanggungjawab menerajui pasukan Home Guard untuk memastikan anggota-anggota Home Guard daerah mempertingkatkan keberkesanan tugasan mereka. Pegawai Daerah ini juga akan dibantu oleh beberapa orang Pegawai Inspektor Home Guard yang akan memainkan peranan penting dalam pengendalian latihan dan pentadbiran pasukan Home Guard dalam daerah pengawasan beliau. Walau bagaimanapun pegawai berpangkat Inspektor ini tidak akan memegang sebarang kuasa eksekutif melainkan hanya dalam sesuatu operasi khusus sahaja.

Di samping Pegawai Daerah dan Pegawai Home Guard Daerah, dalam keadaan tertentu, Pegawai-Pegawai Home Guard Daerah (DHGO) boleh dilantik bagi membantu jentera pentadbiran. Di peringkat kawasan pula, anggota Home Guard diselaraskan ke dalam “Company” atau kumpulan yang terdiri daripada 150 orang anggota. Kompeni ini dibahagikan kepada beberapa platun  yang terdapat sekurang-kurangnya 30 orang anggota dalam satu platun. Setiap platun dibahagikan kepada seksyen yang terdiri daripada 10 orang anggota dipilih oleh Komander. Jumlah anggota dalam sesebuah platun atau unit-unit berkenaan adalah tidak tetap kerana ia bergantung kepada keadaan ancaman yang dihadapi di sesebuah kawasan. Sekiranya keadaan terdesak, battalion boleh ditubuhkan namun hal ini bergantung kepada situasi semasa dan mestilah melibatkan keputusan dari pihak tertinggi organisasi.

Di kawasan kampung, penghulu memainkan peranan utama dalam menggerakkan pertahanan pasukan Home Guard di kawasan yang ditadbirnya dilantik sebagai peneraju utama anggota-anggota Home Guard di sesebuah kampung.[11] Di samping itu penghulu juga terlibat dalam menyampaikan arahan dari Ketua Home Guard Persekutuan kepada anggota-anggota di kawasan kampung. Adakalanya seseorang penghulu itu dilantik sebagai Komander Batalion atau menjadi ketua pasukan Home Guard di kawasan mukim mereka.

BERIKUT ADALAH DIANTARA RAJA-RAJA MELAYU YANG MENJADI SEBAHAGIAN DARIPADA ANGKATAN PASUKAN SUKARELAWAN SEMASA KERAJAAN BRITISH.[12]

1887 - 1916 - Paduka Seri Sultan Sir Idris Murshid al-Azzam Shah Rahmatu’llah ibni al-Marhum Raja Bendahara Alang Iskandar,
Kolonel Kehormat 1st (Perak) Batalion MSVI. 
1918 - 1938 - Paduka Seri Sultan Sir Iskandar Shah al-Kaddasu’llah ibni al-Marhum Sultan Sir Idris Murshid al-Azzam Shah Rahmatu’llah,Kolonel Kehormat Batalion Perak, Malay Volunteer Infantry (MVI) 18/7/1919-1931,Kolonel Kehormat Batalion 1st (Perak), Federated Malay States Volunteer Force (FMSVF) 1/8/1931-1938.
1938 - 1948 - Paduka Seri Sultan Abdul Aziz al-Mu’tasim Billah Shah Nikmatu’llah ibni al-Marhum Raja Muda Musa,Enlisted as a Private MSVI 1920, cmsnd as 2nd Lieut 1923, prom Lieut 1927, prom Hon Capt 13/7/1931, and Hon Col 1st (Perak) Btn MSVF 7/12/1938, Hon Group Capt SSVAF 1/1/1941. 1948 - 1963 - Paduka Seri Sultan Sir Yusuf Izzuddin Rathiu’llah Ghafaru’llahulahu Shah ibni al-Marhum Sultan Sir Abdul Jalil Nasiruddin Muhtaram Shah, enlisted as a Private 1st (Perak) Btn MVI 1924, cmsnd as 2nd-Lieut 23/8/1926, transf FMS Vol Force (reserve) 1933, prom Lieut Reserve of Officers 1935. 
1963 - 1984 - Paduka Seri Sultan Idris II al-Mutawakil Allahahi Afifu’llah Shah ibni al-Marhum Sultan Iskandar Shah Kadasu’llah,Cmsnd as 2nd-Lieut FMSVF [Federated Malay States Volunteer Force] 1941, volunteer Giu Tai 1944-1945 but secretly employed with “Force 136” 1945, transferred Malay Regt 1951, served in Malayan Emergency in Pahang and Negri Sembilan, prom Capt 1/5/1954, retd as Maj,
D.Y.A.M. Raja Di-Hilir Perak, Raja Haji Kamaral zaman bin Raja Haji Ngah Mansur Ibni Almarhum Sultan Abdullah Muhammad Shah II,Batalion MSVI berpengkat Leftenan 2/8/1929. 
Y.A.M Raja Kechil Besar, Brigadier Jeneral Datuk Sri Raja Lope Nur Rashid bin Raja ‘Abdu’l Rahman,2nd-Lieut MVI 1932-1933, Berpindah kepada Rejimen Askar Melayu  1/3/1933 sehingga berpangkat Brigadier Jeneral 
1898 - 1938 - Paduka Sri Sultan Sir Alauddin Sulaiman Shah ibni al-Marhum Raja Muda Musa [Marhum 'Atiqu'llah],Kolonel Kehormat Batalion Selangor, MVF, 18/6/1919.Kolonel Kehormat Batalion Selangor 2nd (Selangor). Malay States Vol. Regt. 1/8/1931-1938. 
1942 - 1945 - Paduka Sri Sultan Musa Ghiathuddin Riayat Shah ibni al-Marhum Sultan ‘Ala ud-din Sulaiman Shah,Sertai Pasukan Polis Bersekutu sebagai Penolong Penguasa Polis 1913, Bersara sebagai Penolong Pesuruhjaya Polis 1916,Leftenan Malay Volunteer Infantry (MVI) 1916,Kapten Kehormat Volunteer Force (MVF) 25/2/1932, 
1938-1942 & 1945-1960 - Paduka Sri Sultan Hishamuddin Alam Shah al-Haj ibni al-Marhum Sultan Alauddin Sulaiman Shah,Kolonel Kehormat Batalion Selangor 2nd (Selangor), FMSVF 8/6/1938-1942. Kapten Kehormat SSVAF 1/1/1941. 
1960 - 2001 - Paduka Sri Sultan Salehuddin Abdul Aziz Shah Alhaj ibni al-Marhum Sultan Hishamuddin Alam Shah Alhaj,Mejar Kehormat Royal Malay Regt 1960, Insp. Auxiliary Police 1949-1953,
C.O Battalion Kampong Home Guard, Ipoh 1949-1953
1917 - 1932 - Baginda Sultan Sir Abdullah al-Mu’tasim Bi’llah Shah ibni al-Marhum Sultan Sir Ahmad Mua’azzam Shah ibni al-Marhum Bendahara Sri Maharaja Tun‘Ali,Kolonel Kehormat Batalion Pahang, Malay States Volunteer Regt, October 1923-1932. 
1932 - 1974 Colonel H.R.H. Paduka Sri Baginda Sultan Sir Abu Bakar Riayat ud-din al-Mu’azzam Shah ibni al-Marhum Sultan Sir ‘Abdu’llah al-Muhtasim Billah Shah ibni al-Marhum Sultan Sir Ahmad Mua’azzam Shah,Cmsnd as 2nd-Lieut. 4th (Pahang) Btn, Malay Volunteer Infantry 1931, resig 22/6/1932, Kolonel Kehormat Batalion 4th (Pahang) FMS Volunteer Force 23/61932-1942. Japanese forces occupied Pahang 3rdJanuary 1942 and immediately imposed a military administration over the state. The sultan secretly supported the formation and organisation of the Tentera Wataniah in 1942, of which he became titular C-in-C. He also supported cooperation with the clandestine activities of “Force 136” and was taken under their protection 17^th August 1945. He subsequently returned to the capital under escort of “Force 136” and resumed full control 8th September 1945.
1974 - Baginda Sultan Haji Ahmad Shah al-Musta’in Billah ibni al-Marhum Sultan Sir Abu Bakar Riayat ud-din al-Mu’azzam Shah,Cmsnd as 2nd Lieut 4th Btn RMR 1953, prom Maj 1963, o/c 12th Infantry Btn (TA) 1963-1965, retd as Lieut-Col 1965.Kolonel Kehormat Pahang Home Guard 19/8/1958,
1888 - 1933 - Tuanku Muhammad Shah ibni al-Marhum Tuanku Antah,Kolonel Kehormat Batalion Negeri Sembilan Malay Volunteer Infantry (MVI), 18/7/1919-1931. 
1933 - 1960 - Tuanku ‘Abdu’l Rahman ibni al-Marhum Tuanku Muhammad,Leftenan Batalion Negeri Sembilan Malay Volunteer Infantry (MVI) 1916,Kolonel Kehormat Batalion 3rd (Negeri Sembilan) Federated Malay States Volunteer Force (FMSVF), 3/8/1933-1942.

Foto memperlihatkan Paduka Sri Sultan Hishamuddin Alam Shah sedang melihat Pasukan Keselamatan SC. Sumber Foto : Google

Pasukan Kawalan Tempatan, Pengawal Kampung (bahasa Inggeris: Home Guard) ialah satu pertubuhan sukarelawan yang memainkan peranan dalam mengawal keselamatan semasa keadaan darurat 1948 yang berlaku di Persekutuan Tanah Melayu. Pasukan ini ditubuhkan British mengikut acuan Home Guard (United Kingdom). Namun Pasukan Pengawal Kampung ini dibubarkan setelah darurat diisytiharkan tamat pada 31 Julai 1960.[13] Apabila berlaku Konfrontasi Indonesia-Malaysia pada 1963-1965, pasukan ini diwujudkan kembali bagi membantu agensi keselamatan menangani pendaratan dan penyusupan pihak Indonesia. Ia dibubarkan kembali selepas konfrontasi ini tamat. Selepas berlakunya Peristiwa 13 Mei 1969, pemimpin negara menyedari perlunya satu pasukan sukarela yang tetap bagi membantu kerajaan dalam menangani masalah dan ancaman keselamatan.

Pada tanggal 11 Januari 1972, Ikatan Relawan Rakyat Malaysia (RELA) ditubuhkan. Kemudian Penubuhan Pasukan Sukarelawan Malaysia 2012 dan pada tahun 2014 Jabatan Sukarelawan Malaysia diluluskan sebagai sebuah Jabatan Kerajaan. Sejak dari awal penubuhannya lagi, fungsi yang dimainkan oleh pasukan Home Guard kepada keselamatan negara adalah penting. Selain menjadi nadi utama dalam membantu pihak berkuasa keselamatan awam mengekang komunis, pasukan Home Guard turut memainkan peranan sebagai “mata dan telinga” kerajaan.

Sumber http://militarybadgecollection.com/

Secara kesimpulannya sentuhan diraja didalam pasukan sukarelawan tidak dapat dinafikan lagi akan penglibatannya dan yang dinyatakan ini hanya cebisan sahaja. Jika direnungi penglibatan yang dinyatakan perihal penghulu yang memainkan peranan utama dalam menggerakkan pertahanan pasukan Home Guard di kawasan yang ditadbirnya dilantik sebagai peneraju utama anggota-anggota Home Guard di sesebuah kampong merupakan benih warisan diraja yang turun temurun mengalas tanggungjawab sebagai Penghulu sebelum tahun 1970an. Maka kesimpulan jua dapat difikirkan bahawa Jabatan Sukarelawan Malaysia yang merupakan satu jabatan yang di asas dari Home Guard mempunyai sentuhan diraja sebagaimana Pasukan Polis DiRaja Malaysia dan Angkatan Tentera Malaysia.

---

[1] Pengisytiharan Darurat sebenarnya telah dibuat lebih awal oleh Sir Edward Gent yang merupakan Pesuruhjaya Tinggi British ketika itu. Keganasan komunis mencapai kemuncaknya apabila 3 orang peladang Eropah telah mati dibunuh di Sungai Siput, Perak pada 16 Jun 1948. Kejadian tersebut menyebabkan Darurat diisytiharkan pada petang tersebut meliputi kawasan Ipoh dan Sungai Siput, Perak serta daerah Kluang, Muar, Kulai dan Plentong di Johor. Butiran lanjut, sila rujuk Ho Hui Ling, Darurat 1948-1960 Keadaan Sosial di Tanah Melayu, Kuala Lumpur: Penerbit Universiti Malaya, 2004, hlm. 15
[2] “Competent authority” bermaksud bahawa Menteri Besar dan juga Pegawai Home Guard Negeri di setiap negeri dan juga Pesuruhjaya Residen, Pegawai Home Guard Negeri di Negeri-Negeri Selat, serta semua Pegawai Daerah atau individu yang diakui sebagai wakil pihak Menteri Besar atau Pesuruhjaya Residen. Lihat Federation of Government Gazette No. 10 of 1948, hlm. 2.
[3] Federation of Government Gazatte No. 10, 1948, hlm. 2.
[4] The Volunteer Forces Of The Federated And Unfederated States Of Malaya, And The Straits Settlements: 1940- 1942, Summary- Audrey Holmes Mccormick
[5] Briggs telah memindahkan lebih kurang 650,000 setinggan ke 600 buah penempatan baru (Kampung Baru) dalam tempoh empat tahun dengan kos sebanyak AS$44.3 juta. Rujuk Mohd. Reduan Haji Asli, Pemberontakan ersenjata Komunis, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2008, hlm. 43.
[6] Dennis, P. & Grey, J., Emergency and Confrontation Australian Military Operations in Malaya and Borneo 1950-1966, Australia: Allen & Unwin Pty Ltd, 1996, hlm. 58.
[7] Dari tahun 1948-1960’an  Ketua Pasukan HG Persekutuan Tanah Melayu diterajui Sgd. Maj. Gen. E.B. de Fonblanque. Beliau merupakan ketua pasukan Home Guard yang  telah berjaya  meletakkan pasukan Home Guard  menjadi pasukan keselamatan yang dihormati dan disegani ekoran perkhidmatan cemerlang anggota pasukan Home Guard.
[8] State War Executive Committee atau Jawatankuasa Eksekutif Perang Negeri.
[9] Royal Ark Selangor page 9
[10] Untuk melihat struktur organisasi Home Guard negeri dan Negeri-Negeri Selat di Tanah Melayu, sila lihat Lampiran B.
[11] U/10 Home Guard Appointments, Def. Y. 37/4/37, “Letter from E.B. David, the Secretary of Defense, David to all Chairman SWEC’S of State/Settlements”, 16 Oktober 1952. [SULIT]
[12] Royal Ark Selangor, Perak, Negeri Sembilan dan Pahang
[13] Ikatan Relawan Rakyat - Pengenalan, Kementerian Dalam Negeri Malaysia.
*** Pentadbiran Dan Perkembangan Pasukan Home Guard - Zulkifli Muhamad

Adat Istiadat Menyambut & Mengarak Surat

Gambar sekadar hiasan
Ini adalah gambar gajah Paduka Seri Sultan Perak

Adat istiadat menyambut dan mengarak surat sering dipaparkan apabila ada perutusan dari luar ke Melaka. Kitab Sejarah Melayu menggambarkan jika ada utusan datang, yang menyambut surat di balai ialah kepala abintara di sebelah kanan, dan yang menyampaikan titah raja kepada para utusan ialah kepala abintara di sebelah kiri.

Hamba raja akan meletakkan kerikal dan ceper dari dalam balai untuk meletakkan perutusan. Tetampan dan ceper berikan kepada orang yang membawa surat.

Perutusan dan surat dari Pasai dijemput dengan segala adat dan alat kerajaan. Disediakan nagiri dan negara serta payung putih dua berapit, dan gajah disediakan di hujung balai.

Perutusan dari Pasai dimuliakan kerana kedudukan darjat dan martabat raja dan kerajaan sama taraf antara Pasai dengan Melaka.

Seandainya datang perutusan dan surat dari raja dan kerajaan yang lain dikurangkan penghormatan yang patut diberikan, sama ada sekadar gendang dan serunai serta payung kuning. Seandainya patut bergajah dan berkuda maka diturunkan dari pintu di luar.

Seandainya perutusan tersebut dari raja yang besar sikit, maka diberi nafiri dan berpayung satu putih dan satu kuning, gajah disediakan di luar pintu dari dalam kota. Setiap perutusan akan diberi persalinan oleh raja apabila mereka kembali ke negeri mereka. Jikalau perutusan dari Melaka membawa surat ke negeri lain juga diberikan persalinan. Persalinan turut dianugerahi kepada para raja dan sultan dari wilayah tetangga yang mengadap Sultan Melaka.

Selain darpada persalinan yang mulia-mulia, turut dianugerahkan juga segala harta, emas perak dengan terlalu banyak. (hal. 65)

Ketinggian Adat Istiadat Mengarak Surat dan Utusan diterima sebagai tanda persahabatan serta memperlihatkan tanda kemuliaan dan kebesaran.

Sultan Muzaffar Syan berhasrat mengutus surat ke Benua Siam. Setelah beberapa kali mereka berperang, ada hasrat perdamaian dari Baginda, seperti titahnya, "daripada banyak seteru baik banyak sahabat" (hal. 79). Raja Siam juga membalas perutusan. Di Melaka surat berkenaan di suruh jemput, dan diarak dengan menaiki gajah. Surat disambut oleh abintara, dibaca oleh khatib (hal. 82).

Begitu juga ada bingkisan dari Raja China yang datang dengan pilu yang sarat dengan jarum. Surat juga dibalas dan perutusan dikirim ke China dan palu berkenaan diisi sarat dengan sagu rendang.

Kedua-dua raja cuba membuktikan mereka adalah kerajaan yang besar lantaran rakyat yang ramai (hal. 103 -104).

Selain memuliakan surat perutusan kesultanan Melaka juga memuliakan kitab agama. Maulana Abu Bakar telah membawa kitab Durr Manzum, yang telah diarak ke balairung. Sultan Mansur Syah telah mempelajari dan memperoleh ilmu yang amat berguna dari kitab berkenaan, disamping menitahkan untuk "diertikan" (mungkin diterjemahkan atau dipermudahkan) ke Pasai.

Dititah juga membawa bingkisan ke Pasai dangan permasalahan "Segala isi syurga itu kekalkah ia dalam syurga dan bagi isi neraka itu kekalkah ia dalam neraka". Bingkisan tersebut diiringi dengan emas urai tujuh tahil dan dua perempuan sebagai persembahan, dan bingkisan juga dihias dengan kemala kuning dan kemala ungu berbunga (hal. 120). Sultan juga menitahkan sekiranya dapat dijawab oleh sesiapa pun, emas dan dua perempuan tersebut sebagai hadiah. Bingkisan juga diarak dengan istiadatnya dan sambut juga dengan istiadatnya di Pasai

Tatacara Mengangkat Sembah Adat Dahulukala.

Dalam kehidupan rakyat di dunia tidak terkecuali lain-lain bangsa dan terutama sekali Orang Melayu terhimpun Adat Resam Melayu dan Adat Istiadat, perkataan protokol mungkin baru tetapi amalan protokol telahpun dipakai sejak dahulu lagi. Jika susunan keutamaan yang menjadi takrif utama, maka hal ini sudah wujud. Bahasa istana atau bahasa diraja dan tertib menghadap raja dan pembesar adalah etiket sosial yang telah sebati dengan budaya Melayu. 

Ringkasnya pada zaman kerajaan Melayu tradisi, ianya lebih banyak dilihat sebagai adat istiadat dan pantang larang istana. 

Dihuraikan berhubung adat istiadat mengangkat sembah adat dahulukala. 

1. Cara Untuk Yang Dipertuan Besar Sepuluh jari tangan disusun rapat, kemudian di angkat ke dahi dengan pangkal dua ibu jari tangan jejak antara dua kening. 

2. Cara Untuk Yang Dipertuan Muda Pangkal dua ibu jari hendaklah terkebawah sedikit antara dua kening 

3. Cara Untuk Bendahara / Temenggong Pangkal dua ibu jari hendaklah jejak dibawah dagu. 

*** Di ingatkan bahawa mengikut adat istiadat diraja dahulu kala menyembah itu hanya dilakukan sambil duduk ataupun bertelekukan lutut sebelah kanan dan kaki kiri dijelepokkan. Sesekali tidak pernah dilakukan menyembah itu sambil berdiri. Apatah lagi sambil berjalan.

RAJA NOOR JAN BUKAN PEWARIS KESULTANAN PERAK JAUH SEKALI KESULTANAN MELAKA

Batang tubuh ini bukanlah searif insan untuk menghuraikan mauduk berkaitan namun dalam segala kekurangan, dipohon pertunjuk dan kudrat dari Ilahi, berpandukan pengetahuan yang masih sedikit, bersandarkan pengalaman yang masih singkat, dengan segala kesedaran, dengan penuh keinsafan. Kepada Mu jua Ya Allah, dipohonkan segala panduan dan bimbingan. Amin, Ya Rabul Alamin. Dalam menyuarakan pandangan - menghuraikan pendapat, mudah-mudahan barang diawasi Allah SWT jua hendaknya.

Ingin dihuraikan mauduk berkaitan berhubung Benih Keturunan Kesultanan Perak kini yang lebih dikenali sebagai Waris Negeri Perak. Semoga dengan huraian mauduk berkaitan ini, maka dapatlah seluruh anggota masyarakat mengetahui perihal keunikan Kesultanan Perak. Dengan secara tidak langsung menolak tuntutan yang dibuat oleh individu terhadap takhta Ke'Raja'an Melaka yang mengunakan susur galur dari Kesultanan Perak.

Kenyataan " HAK MUTLAK RAJA KESULTANAN MELAKA DAN PERAK YANG SAH " dakwaan yang dibuat oleh individu yang bernama RAJA NOOR JAN SHAH BIN RAJA TUAH SHAH. RAJA NOOR JAN SHAH BIN RAJA TUAH SHAH yang mendakwa dari keturuan RAJA TUAH SHAH BIN RAJA ALANG MUHAMMAD LAJIN SHAH BIN RAJA ALANG ABDUL RAHMAN SHAH IBNI AL-MARHUM SULTAN ABDULLAH MUHAMMAD SHAH (I) SULTAN PERAK KE-22 (1851-1857) ADALAH TIDAH BERASAS DENGAN MENGISTIHARKAN DIRI SEBAGAI HAK MUKLAK RAJA KESULTANAN MELAKA DAN PERAK YANG SAH. Kerna Sistem Kesultanan Perak mengamalkan Sistem Bergilir Keluarga bukan Sistem turun temurun. Sebagaimana yang ditaksirkan oleh Raja Nor Jan Shah sebagai Sistem Turun Temurun. 

Merujuk satu keratan akhbar bertarikh 20 Mei 2011– Raja Noor Jan Shah Raja Tuah mempertahankan kedudukannya sebagai pewaris kesultanan Melaka dan Perak yang datang daripada keturunan Raja Alang Abdul Rahman sekali gus menolak kenyataan Persatuan Waris Kerabat Negeri Perak (PWKNP) bahawa Sultan Abdullah Muhammad I tidak mempunyai anak bernama Raja Alang Abdul Rahman.

Raja Noor Jan Shah berkata, dalam buku Tempat-Tempat Bersejarah Perak yang ditulis oleh N.A. Halim dan diterbitkan oleh Jabatan Muzium pada 1981, Sultan Abdullah Muhammad I merupakan Sultan Perak ke-22 yang dilantik pada 1851. Beliau berkata, dalam muka surat 55 buku itu ada dicatatkan bahawa Sultan Abdullah Muhammad I beristerikan Raja Sharifah Ngah Aminah Raja Alang Rawin dan mempunyai anakanda Raja Lop Yusof (Sultan Yusof Shariffuddin Muzzafar Shah), Raja Sulaiman (mangkat di Ligor), Raja Pandak Abdul Rahman dan Raja Pandak Budak Rasul. 

"Bagaimanapun terdapat kesilapan fakta pada buku itu kerana Raja Pandak Abdul Rahman sepatutnya ialah Raja Alang Abdul Rahman kerana dalam panggilan keluarga di Perak, anak ketiga adalah Alang dan tidak mungkin dalam satu keluarga ada dua orang yang bergelar Pandak,” kata Raja Noor Jan Shah. Raja Noor Jan Shah berkata, tujuan beliau menyatakan perkara itu bukanlah untuk menegakkan benang basah tetapi semata-mata untuk menyatakan fakta seperti yang tercatat dalam salasilah Kesultanan Perak. Sumber Bernama.

Benar mahupun tidak kesahihah berhubung susur galurnya yang dinyatakan oleh Raja Noor Jan, hanya Allah SWT jua yang Maha Mengetahui. Namun Beliau tidak layak untuk menuntut dan bercakap berhubung Kesultanan Melaka.

Dakwaan Raja Noor Jan Shah Raja Tuah sebagai Sultan Melaka dikatakan turut mendapat pengiktirafan daripada Mahkamah Keadilan Antarabangsa (ICJ) pada 25 November 2013. Mahkamah Keadilan Antarabangsa (ICJ) tidak mempunyai hak untuk mengiktiraf Raja Noor Jan Shah dan masih di ragui.

Untuk pengetahuan umum, di antara gulungan Pembesar dan Sultan terdapat gulungan kerabat DiRaja yang digelar sebagai Waris Negeri. Waris Negeri merupakan satu [1] gelaran yang julung-julung kalinya yang hanya terdapat didalam negeri Perak Darul Ridzuan [1], Waris Negeri gelaran yang dimiliki oleh seseorang yang lahir dari benih zuriat Almarhum Paduka Seri Sultan Ahmaddin Shah – Sultan Perak ke Lapan Belas [18] sebagaimana yang diperuntukkan didalam Undang-Undang Tubuh Negeri Perak. Maka dengan jelas Raja Noor Jan Shah BUKAN PEWARIS KESULTANAN PERAK JAUH SEKALI KESULTANAN MELAKA kerna Raja Nor Jan Shah merujuk kepada susur galurnya dating dari Kesultanan Perak. 

Fakta yang lebih kukuh dan jelas takkala Raja Noor Jan Shah tidak mempunyai sebarang alat kebesaran diraja Perak kerna ianya tersandar dibawah Paduka Seri Sultan Perak Darul Ridzuan kini. 

Untuk makluman, Kesultanan Perak Sebagai sebuah kesultanan yang berasal-usul daripada kesultanan Melaka, yang sebahagian daripada aturan adat istiadat kesultanan Perak adalah menyamai seperti apa yang pernah diamalkan oleh raja-raja di Melaka, ataupun merupakan lanjutan daripada amalan adat istiadat kesultanan Melaka.

Nobat Di Raja at Istana Iskandariah, Kuala Kangsar, Perak. Seen in the picture are the 'Nefiri', 'Gendang Nobat', 'Nengkara', 'Gendang Kecil. Foto Ihsan : Sembangkuala'.

Salah satu alat kebesaran kesultanan Perak yang sangat utama dalam upacara pertabalan ialah Nobat. Seorang Sultan yang ingin menaiki takhta Perak harus mewarisi Nobat daripada waris yang terdahulunya. Kedua Pedang Cura Simanjakini yang merupakan salah satu alat kebesaran negeri Perak. Pedang ini, yang juga dipanggil ‘Pedang Kerajaan Negeri Perak Darul Ridzuan’, Nama "Cura Si Manjakini" dikatakan berasal daripada bahasa Sanskrit churiga (si) Mandakini yang bermaksud "bilah dari Mandakini".[2] Teori lain mengaitkan namanya dengan "Curik Man Dakini" - curik ialah perkataan Tamil-Sanskrit yang bermaksud 'membelah', man berasal daripada perkataan Sanskrit mantera, manakala dakini bermaksud mambang kecil yang dikatakan memakan daging dan darah manusia. Sebuah cerita, menyatakan pedang ini pada asalnya adalah kepunyaan Nila Utama yang menjelma di Bukit Si Guntang Mahameru, Palembang bersama-sama dengan dua orang adindanya.

Keris Taming Sari bukanlah alat kebesaran kesultanan Melaka. Maka ianya tidak boleh sama sekali dijadikan sandaran untuk seseorang individu mengelarkan diri sebagai Sultan Melaka. 

Maka kini sila jelas dengan huraian mauduk ini. Raja Nor Jan Shah boleh ditakrifkan sebagai Penderhaka takkala mengelarkan diri sebagai Sultan Perak ke 35. Sebagaimana yang dinyatakan didalam blogspotnya. Malah pernah mengeluarkan kenyataan yang tidak beradap didalam satu video dibawah ini kepada Raja-Raja Melayu. http://www.youtube.com/watch?v=bzjdPlLiz7I

Kesimpulan berhubung dakwaan Individu yang mengelarkan diri sebagai Sultan Melaka adalah tidak berasas. Buat seluruh anggota masyarakat. ingin saya tegas dan jelaskan bahawasanya didalam negara yang telah termaktub didalam undang-undang tubuh negeri dan perlembagaan persekutuan tanah melayu. Maka tiadalah barang siapa jua yang berhak untuk menuntut takhta bagi negeri Melaka. Berhubung tindakan undang-undang yang boleh dibuat mengenai tuntutan ini dan lain-lain sepanjang 9 tahun mengelarkan diri sebagai Sultan Melaka akan dihuraikan kelak.

Untuk pengetahuan umum, gulungan Waris Negeri terbahagi kepada dua [2] iaitu Waris Negeri biasa dan Waris Negeri Kanan yang merujuk kepada raja-raja bergelar seperti Raja Kecil Bongsu, Raja Kechil Tengah, Raja Kechil Sulong dan Raja Kechil Besar sementara itu, bagi bakal-bakal Raja Pemerintah negeri Perak adalah DYAM Tuanku Raja Di-Hilir, DYTM Tuanku Raja Muda. Seseorang Waris Negeri biasa yang layak di pertimbangkan menjadi Waris Negeri Kanan [Raja Bergelar] seterusnya bakal dipilih kelak sebagai Bakal Sultan namun hendaklah terlebih dahulu dilantik menyandang suatu gelaran dalam hirarki yang dinyatakan di atas lazimnya sebagai Raja Bergelar. Pemilihan dan perlantikan seseorang Sultan atau Raja Pemerintah dan jua lain-lain gelaran dalam hirarki di atas hendaklah mengikut peruntukan undang-undang yang termaktub di dalam Undang-Undang Tubuh Kerajaan Negeri Perak, Bahagian Yang Kedua. 

Wujudnya satu badan di bawah Undang-Undang Tubuh Kerajaan Negeri Perak (perenggan 3.6) yang di kenali sebagai “Dewan Negara”. Badan ini mempunyai peranan amat penting dalam melaksanakan proses pemilihan dan perlantikan Sultan atau Raja Pemerintah dan lain-lain gelaran dalam hirarki yang tersebut. Pemilihan dan perlantikan bagi tempat atau gelaran selain daripada Raja Pemerintah adalah atas titah perkenan Raja Pemerintah dengan nasihat Dewan Negara Perak. Bagi memilih dan melantik Raja Pemerintah yang baharu di Negeri Perak apabila berlaku kekosongan, Dewan Negara Perak dengan dipengerusikan oleh Orang Kaya Bendahara Sri Maharaja, hendaklah mengadakan mesyuarat dalam tempoh dua puluh empat jam daripada kemangkatan seorang Raja Pemerintah untuk memilih dan melantik Raja Pemerintah yang baharu.

 ____________________ 

Nota Kaki :

1. Fasal VII (I) menjelaskan bahawa Raja Pemerintah itu hendaklah seorang zuriat di akui telah di peranakkan dengan jalan yang halal daripada tubuh badan dan darah daging Sultan Yang Kelapanbelas. Anak-anak Raja yang layak dan harus di pertimbangkan untuk maksud di atas itu adalah mereka yang di sebutkan sebagai “Waris Negeri”. Mengikut definisi dalam Undang-Undang Tubuh Kerajaan Negeri Perak, “Waris Negeri” maknanya seorang zuriat keturunan benih (lelaki) daripada Sultan Perak yang kelapan belas, iaitu Al-Marhum Sultan Ahmaddin Shah ibni Al-Marhum Sultan Muhammad Shah. 

2. Peruntukan Bagi Perlantikan Raja Pemerintah Fasal VII
(I) menjelaskan bahawa Raja Pemerintah itu hendaklah seorang zuriat di akui telah di peranakkan dengan jalan yang halal daripada tubuh badan dan darah daging Sultan Yang Kelapanbelas [18].
(2) Zuriat yang harus menjadi Raja Pemerintah itu hendaklah seorang anak lelaki, cucu lelaki, cicit lelaki dan sebagainya dari sebelah pihak benih turun menurun sehingga yang akhir sekali dan tidaklah boleh dibenarkan sekali-kali walaupun dengan apa-apa sebab, dan hendaklah di haramkan memilih dan melantik seseorang sebagai Raja Pemerintah lain daripada seorang zuriat daripada Sultan yang kelapanbelas itu selagi ada hidup seorang zuriat seumpama itu daripada Sultan itu” Anak-anak Raja yang layak dan harus di pertimbangkan untuk maksud di atas itu adalah mereka yang di sebutkan sebagai “Waris Negeri”. Mengikut definisi dalam Undang-Undang Tubuh Kerajaan Negeri Perak, “Waris Negeri” maknanya seorang zuriat keturunan benih (lelaki) daripada Sultan Perak yang kelapan belas, iaitu Al-Marhum Sultan Ahmaddin Shah ibni Al-Marhum Sultan Muhammad Shah.

Info :

1. Negeri Perak sebagai sebuah kesultanan yang berasal-usul daripada kesultanan Melaka, sebahagian daripada aturan adat istiadat kesultanan Perak adalah menyamai seperti apa yang pernah diamalkan oleh raja-raja di Melaka, ataupun merupakan lanjutan daripada amalan adat istiadat kesultanan Melaka. Salah satu alat kebesaran kesultanan Perak yang sangat utama dalam upacara pertabalan ialah Nobat. 

Suatu contoh kepentingan Nobat semasa adat pertabalan kesultanan Perak tersurat dalam naskhah Susunan Yang Pertama Adat Lembaga Orang-Orang Melayu di Dalam Negeri Perak Darul Ridzuan Daripada Zaman Purbakala (hlm. 39-41).
Menurut naskhah tersebut (hlm. 39), Nobat Perak terdiri daripada 5 jenis alat, iaitu Gendang Nobat, Gendang Kecil (Penengkah), Nafiri, Serunai dan Gendang Nengkara. Kelima-lima jenis peralatan muzik ini adalah sebahagian daripada alatan kebesaran raja-raja dan sangat dihormati di istana Perak. Antara peralatan tersebut, Gendang Nobat (Nyenyalu) adalah yang paling utama dan sang dimuliakan oleh kerabat istana, lebih-lebih lagi dalam kalangan Orang Kalur. Maka Gendang itulah yang besar keramatnya, tidak boleh siapa-siapa mendekati dia melainkan Tok Setia Guna kepala Kalur sahaja. Dan Gendang itulah yang dipuja sepanjang waktu seolah-olah seperti suatu keramat kepada mereka Sepanjang yang diketahui, penelitian terhadap kedua-dua buah naskhah ini masih belum dibuat oleh para sarjana. 

2. Di Arkib Negara Kuala Lumpur juga terdapat sebuah transliterasi Rumi naskhah yang berjudul Adat Lembaga Orang-Orang Melayu di Dalam Negeri Perak Darul Ridzuan (ANM No. ARA/29/2007/0052786). Isi kandungannya adalah menyamai naskhah Susunan Yang Pertama Adat Lembaga Orang-Orang Melayu di Dalam Negeri Perak Darul Ridzuan Daripada Zaman Purbakala dan Adat dan Lembaga Salasilah Sultan-Sultan Perak .

3. Kajian tentang sejarah dan amalan adat Nobat di istana raja-raja Melayu telah pun dilakukan oleh beberapa orang peneliti sejarah dan budaya. Lihat misalnya, Winstedt & Wilkinson (1934), Linehan (1951) dan Fawzi Basri (1986). Nobat dikatakan berasal dari perkataan Parsi “naubat” yang bermaksud “sembilan jenis”, merujuk kepada sembilan jenis peralatan yang lazimnya membentuk kumpulan muzik Nobat. Terdapat juga beberapa pandangan yang mengatakan Nobat berasal-usul dari India. Negeri Selangor dan Terengganu juga mempunyai tradisi Nobat masing-masing yang dipercayai berasal dari Perak dan Johor-Riau. Selain Johor-Riau, Nobat juga pernah menjadi tradisi istana bagi kesultanan di Patani (dalam wilayah Thailand sekarang). Dalam Sulalatus Salatin/ Sejarah Melayu (A. Samad Ahmad 1996: 242), ada diceritakan raja Patani dan raja Kedah yang telah dinobatkan oleh sultan Melaka. Sejarah Melayu juga (A. Samad Ahmad 1996: 222) ada merakamkan peristiwa Orang Kaya Seri Wak Raja diutus oleh sultan Melaka ke Pahang untuk menobatkan Sultan Abdul Jamal selaku pemerintah Pahang yang sah. Walau bagaimanapun, sama seperti Johor-Riau, Nobat juga tidak lagi diamalkan dalam adat istiadat di istana Pahang pada hari ini. 

3. Pemain-pemain Nobat adalah terdiri daripada orang tertentu yang mewarisi kepandaian mereka daripada keluarga yang terdahulu. Sehingga kini, penulis sendiri tidak pernah menyaksikan permainan Nobat secara langsung di istana raja-raja Melayu. Pengetahuan penulis hanya bersadarkan bahan bacaan, bahan pameran di muzium dan juga rakaman video Nobat dalam bentuk DVD terbitan Kementerian Kebudayaan, Kesenian dan Warisan Malaysia & Jabatan Muzium dan Antikuiti Malaysia. Rakaman Nobat ini mengandungi keterangan Nobat bagi Negeri Kedah, Selangor dan Perak. Pemerian yang lebih panjang diberikan terhadap Nobat Perak termasuk rakaman sesi latihan permainan Nobat di rumah Ketua Nobat, Toh Setia Guna Abdul Aziz bin Yahya. 

4. Lazimnya, peralatan Nobat akan disimpan di sebuah tempat khas di istana. Di Kedah, peralatan Nobat disimpan di sebuah bangunan khas yang dikenali sebagai “Menara Nobat” yang dibina pada tahun 1907 dalam zaman pemerintahan Sultan Abdul Hamid Halim Syah. 

5. Suatu contoh pelaksanaan adat istiadat pertabalan sultan Perak masa silam dapat ditemui dalam Misa Melayu sewaktu Raja Chulan menceritakan pertabalan Raja Muda Iskandar Zulkarnain Shah selaku sultan Perak (Ahmad Fauzi Mohd. Basri 1992: 24-26). Pertabalan diiringi dengan nafiri Nobat sebanyak tujuh kali. 

6. Menurut Linehan (1951: 64-65), pada tahun 1949, beliau berpeluang menemuramah beberapa orang ahli Nobat Perak iaitu To’ Setia Guna Ngah Mat Noh bin Alang Bagok (bekas Ketua Nobat), To’ Setia Guna Chu bin Yusof (bekas Ketua Nobat) dan Muhammad Hashim bin Chu (Ketua Nobat yang sedang berkhidmat ketika itu

Astana Mahkota Puri Negara Merchu Keindahan Negeri

Istana ini dibina sekitar tahun 1899 sebagai istana rasmi Paduka Sri Sultan Selangor Darul Ehsan oleh Kerajaan British bagi memastikan pusat pemerintahan Paduka Sri Sultan Sir Ala’uddin Suleiman Shah Ibni Almarhum Raja Muda Musa berdekatan dengan pusat pentadbiran kolonial British di Kuala Lumpur.

Sebagai mana yang diketahui, Pusat pemerintahan Paduka Sri Sultan Selangor sebelum ini adalah di Jugra, Kuala Langat. Astana ini telah digunakan ketika istiadat pertabalan Paduka Sri Sultan Ala’uddin Suleiman Shah sebagai Paduka Sri Sultan Selangor Darul Ehsan, Istiadat Pemasyhuran Tunku Maharum Sebagai Tengku Ampuan Selangor dan Tengku Musa Uddin Sebagai Tunku Putra Mahkota Selangor sekitar tahun 1903. Bertitik tolak dari peristiwa pembinaan Astana mahkota Puri ini, secara tidak langsung Klang dikenali sebagai Pusat Pemerintahan Diraja ertikata lain Bandar Diraja. Walaupun terbinanya Astana ini, namun Paduka Sri Sultan Ala’uddin Suleiman Shah tidak pernah sesekali meminggirkan Jugra tempat baginda bersemanyam sebelum ini di Astana Bandar. Astana Mahkota Puri ini dibina di atas bukit dan seni reka serta ukiran adalah hasil sentuhan Paduka Sri Sultan Ala’uddin Suleiman Shah sendiri.

Takkala Paduka Sri Sultan Alauddin Suleiman Shah mangkat sekitar tahun 1938. Maka di istana ini jua lah Raja Muda Alam Shah ditabalkan sebagai Paduka Sri Sultan Hishamuddin Alam Shah, Sultan Selangor yang baru. Semasa era pemerintahan Paduka Sri Sultan Hishamuddin Alam Shah, Astana Mahkota Puri telah dirobohkan untuk pembinaan istana yang baru di atas tapak Astana Mahkota Puri yang kini dikenali sebagai Istana Alam Shah. Paduka Sri Sultan Hishamuddin Alam Shah tidak sempat untuk merasmikan Istana baru ini, kerna baginda telah mangkat sebelum istana ini siapa sepenuhnya

Untuk makluman, Klang telah menjadi pusat pentadbiran pada 1880 dan pada 1890 telah dijadikan sebuah daerah setelah pusat pentadbiran berpindah ke Kuala Lumpur. Mengikut lipatan sejarah nan lalu, Pada zaman Kesultanan Melayu Melaka, Klang adalah sebahagian daripada kawasan jajahan takluknya. Ia diperintah oleh Tun Perak yang kemudiannya dipanggil untuk berkhidmat di Melaka dan telah menjadi seorang Bendahara yang terkenal. Ketrampilan hebat Tun Perak itu juga telah menyebabkan Klang menjadi terkenal dan masyhur. Sungai Klang merupakan nadi kepada pembangunan dan perkembangan Klang dan kawasan sekitarnya pada masa itu. Muara Sungai Klang menjadi pintu masuk utama yang mengawal keluar-masuk hasil mahsul dan barang dagangan kawasan Lembah Klang dengan pedagang asing. Bagaimanapun perkembangan Klang pada masa itu hanya tertumpu pada bahagian selatan Sungai Klang sahaja. Ia dapat ditunjukkan dengan terletaknya jumlah bangunan lama sebelum perang yang banyak di Klang Selatan.